۱- سلام عزیز.چطوری پسر؟دوباره رفتی و ماروتنها گذاشتی با خاطراتت.می دونم دوری از رفقا برات خیلی سخته و لی خب توی شهر خودتم پیش خونواده ای.ایندفعم مثل دفعه قبل یهو اومدی و اومدی خونه من.ولی رک و راست بهت بگم که اصلاْ بهم حال ندادی.چند بار هم بهت تذکر دادم ولی به گوشت نرفت.ایندفعه رفیق شبهای تنهایی ام نبودی.یادته دفعه قبل با هم نشستیم و گریه کردیم.از خدا گفتیم و کرمش و نزدیک بود دیوونه بشیم.یادت میاد دفعه قبل که برق رفت تو تاریکی هم دوربینو ول نکردی. اوندفعه خیلی بهتر بودی،خیلی.نمی دونم چرا حس می کنم تو هم مثل بقیه عوض شدی.تو هم مثل بقیه به فکر خودتی و رفیقاتو تنها می ذاری.اینجا هیچکس به فکر دوستش نیست.همه به فکر خودشونن . توکه با معرفت بودی چرا؟ دلم می خواست ایندفعه هم سنگ صبورم بودی و راهنمایی ام میکردی ولی نبودی و همین باعث رنجش من شد.هر دفعه کی میایی بیشتر از قبل از رفیقای قدیمی ات فاصله میگیری.ایندفعه حتی بچه های مجله رو سورپرایز هم نکردی.
وقتی رفتی یاد روز خداحافظی افتادم.عجب روزی بود.تلخ و بیاد ماندنی.ایستگاه اتوبوس یادت می اد.وقتی که داشت شعر می خوند یهو بغض سه تامون ترکید.میدون ونک که تو بغلت گریه می کردم گفتم برام دعا کن ولی ایندفعه گفتم نمی خوام دعا کنی بیا باهام درددل کن و بگو چرا همه یه جوری شدن.
راستی چهارشنبه هم از دستت عصبانی شدم.شاید برای اولین بار از اینکه هی گفتی مواظب بچه ها باش اعصابم خورد شد.
شایدم تقصیر منه و توقعات زیادم از رفقا.ولی خب خسته ام از زمونه.
خداحافظی ایندفعه هم تلخ بود.اینبار هم سه نفر بودیم که خداحافظی کردیم.و اینبار هم وقتی رفتی گریه کردم.نمی دونم چه کیمیایی داری که دلم طاقت دوری از تو رو نداره.به خاطر ایراد گرفتنهایم ببخش و یادداشتی را که در کارت خداحافظی با تو بهت دادیم به یاد بیار:رفتی ولی اینو بدون هرجا باشی دوستت داریم.  

۲- در مطلب قبلی قول یه سورپرایز رو داده بودم که بیشترتون تا این لحظه متوجه شدید و اونهم داستان دنباله دار هست به اسم:قلعه حیوانات که هیچ شباهتی به داستان جورج اورول ندارد و نوشته ی خودم هست.از این به بعد سعی می کنم در هر مطلب بخشی از این داستان دنباله دار رو براتون روایت کنم.اینم قسمت اول:

***یکی بود یکی نبود توی یک جنگل بزرگ با حیوونای مختلف قلعه ای بود.قلعه ای به اسم "قلعه حیوانات" که حیوونای مختلف توی اون جمع می شدن تا از هم چیز یاد بگیرن.از هر جور حیوونی هم پیدا می شد.پرنده،غیر پرنده،وحشی،اهلی،کوچیک،بزرگ،مونث،مذکر.خلاصه همه حیوونای قصه ما برای خودشون دنیایی داشتن.دنیایی که باعث شده بود زندگی اونا با زندگی بقیه حیوونا قاطی بشه .اما قلعه حیوانات خیلی پیش از اینها وجود داشته و قصه ما از اونجایی شروع می شه که با ورود حیوونای جدید خیلی از رابطه ها بین حیوونای جنگل بوجود می یاد.تا پیش از ورود جدیدا،حیوونای قبلی با خودشون قصه های زیادی داشتن که اگه قرار باشه اونا رو هم تعریف کنیم خیلی زیاد می شه.قصه حیوونای قبلی زیاده.مثل اون روزی که خرگوش و بز و شترمرغ با هم آشنا شدن.حیوونای دیگه ای هم بودن ولی خب این سه تا رفته رفته به هم نزدیک شدن.از اونورم گوزن و پنگوئن و کانگورور باهم ، هم سنخ بودن.یواش یواش سروکله اردک و گاو هم بین بچه ها پیدا شد.از اونطرف بلبل و گربه هم تصمیم گرفتن تا به جمع حیوونای قلعه بپیوندن تااینکه...

نوشته شده در یکشنبه ششم آذر 1384ساعت 14:14 توسط حامد| |